Evreka evreka!

Insanity diye bir şey buldum, 60 günde eski formuma kavuşur, yazın sahilleri ağlatırım ben!
Sigarayı bırakalı 1 yıl oldu. Herkes sigarayı bırakınca kilo alırsın demişti. Almadım aksine bir sürü şeye daha dikkat etmeye daha da sağlıklı beslenmeye başladım.
Ta ki sigarayı bırakmamın 6.ayına kadar.
İşler güçler, hayat tepe taklak olunca yemeğe başladım ama durmadan yemek, tokken yemek, bir de ben abur cubur çok yemem, meyve yerim ama insanlık dışı yedim ya, hani 4 elma, 5 portakal filan yedim.
Böyle aylar geçti bir akşam dışarıda yemek yedim annemlere geldim, ne sevdiysem yapmış, aldım tabağıma başladım yemeğe. Ama nasıl mutsuzum yerken zorlanıyorum, neden böyle diye düşünürken öyle bir dank etti ki kafama "ben tokum!" ve bir sürü sahne gözlerimin önünden geçmeye başladı, tokken hipnozlu gibi yediğim her şey. Şimdi çok azimle yeni bir değişime hazırım :)
Bir de bugün acıklı bir hikayeye maruz kaldım.
Ayrıntılarını veremeyeceğim bir "henüz filizlenen" aşk durumu vardı.
Geçen hafta ben aradım işi vardı şimdi ne yapmalıyım dedi canım arkadaşım.
Gerçekten işi olabilir, sen bir daha ara, açmazsa bugünkü planını mesaj at dahil olmak istersen beklerim de, dedim. Ve sonuç; ne telefon açıldı, ne mesaja cevap yazıldı.
Söylemeden geçemeyeceğim bahsi geçen zat Tanrı'nın pazar günü kahvaltıdan sonra keyif olsun diye yarattıklarından :)
Biraz kıçının kalkık olması adeta bitkilerin fotosentez yapması kadar doğal.
Verdiğim akıldan dolayı pişman değilim, bende işler böyle ilerler, aynı kişiyi art arda bir yere davet edemeyecek kadar özgüvensiz değilim ama hepsinin bir sınırı var tabi ki.
Özgüvensiz değiliz dediysek de yılışık olacağız da demedik :)